آشیان
آشیان* گرچه خواست دربدر، آسـمان مرا کی زیاد می رود؟ آشـــــــیان مرا شهرمن! هرات من! جاودانه زی افتخــــار نام تو، جـــــاودان مرا بامداد دلکشـــــت، شـام روشــنت نقش خاطراست چون روشنان مرا کی بود که سرنهــــم، بر گذرگهت؟ جــان تازه بخشــد آن آســـتان مرا در برتو بود و در دامـــن تو بود شـــادیی اگرکه بود، در […]
مسدّس بر سخن استاد شاعران رودکی سمرقندی
نوروز و نوبهار نوروز و نوبـهــار و هــــوا نغــز و دلفـــریب روزی خوش است، گرچه دل ماست ناشکیب ســــــــاقی بیا که علّت مارا تویی طبــــیــــب مطرب بخوان دو بیتی از آن شـــــــاعر ادیب آمد بهارِ خُرّم با رنگ و بوی طیب با صد هزار زینت و آرایش عجیب گلــــــگشت بوســـتان دهدت یاد دوســـــتان کاز جـــــام […]
به یاد استاد افشار
گذشــته را ببر از یاد و زانچه هســت بگو ز هوشـــــیاری آن چشــمکان مســت بگو ز عمر رفته کزان دست شـُسته ایم مپرس ازاین دو لحظه که در صحبت توهست بگو دل شکســـــتۀ مارا ســــر شــــکایت نیست ز سنگ خویش که هرجا زدی شکست بگو ز آه ســرد که برخاســــت از دلم گفــــــتی ازآن نگه […]
به استقبال نوروز
هفتاوندی (مسبّع) بر سخن پیرمعرفت سعدی عـَلـَم دولت نوروز از خیابان هری سرو دلارا برخاست ناز شیراز ز گلگشت مصلاٌ برخاست لاله چون دست عروسان بخارا برخاست از در و دامن کابل گل رعنا برخاست گل سرخ از لب آمو به تماشا برخاست ————– « علم دولت نوروز ز صحرا برخاست ————– زحمت لشکر سرما ز سر ما برخاست » گوش بسپار به هنگامۀ بلبل سحری گوید افسوس […]
استورهء انگور
بعضی از دوستان از بنده خواسته اند تا به تقریب نوروز باستانی منظومۀ اسطورۀ انگور را به مطالعۀ عزیزان در این صفحه بگذارم. داستان پیدایش انگور در هرات در متن قدیمی نوروزنامه منسوب به حکیم عمر خیام آمده است و بنده با الهام ازآن مأخذ و داستانهای مردمی هراتیان این منظومه را نگاشته است. اسطورۀ انگور ۱- در فرمانروایی شمیرانشاه بر آریا، که هرات باشد، […]
چند غزل
چنین باش که هســـتی تو اگر ماه شوی، من شـــــب یـــــلدای تو هستم تو اگر مهــــر شوی، من گل خورشــــــیدپرستم تو مشو مهر، مشو ماه، چـنین باش که هســـتی و مرا نیـــــز همین آینه میـــــــدار که هســـــتم پر و بالم چه گشــــــــایی؟ سـر ِ پرواز نــــدارم که مرا بند خوش آمد، چو به دام تو […]
پیام
پیام دوست اگـــر امیـد وصالیــســت انتظـــار خوش است پیـــام دوســت چومی آورد بهـــــار خوش است هـمی پــــــراکــند اردیبهشت بــوی بهـشـــت برآ زخانه که گلگـشــت لاله زار خوش است بشـــــــارتیــــست مرا از صفا و پاکی و اوج از آن به گـوش من آهـــنگ آبشار خوش است ز روزگار مـن ای نازنــین چه می پرســـــی؟ کنون که پیش […]
تاجیکی، دری، فارسی و دلبر سعدی
شکرپاره ها سه پاره است اگر سه نام دارد اگـــر زقند پارسیان تا زبان تاجیکان زبان نغز دری به کام من بخدا هر سه پاره شـــــــیرین است سه پاره است ولی بیگمان ز یک شـکر است اتاوا ۲۵ جولای ۲۰۰۷ آصف فکرت —————————— آشنایی ندانم دلبر سعدی زکابل بود یا از بلخ ولیکن بلبل دستانسرای عاشق شیراز به […]
زبان مردمی ـ ترانک
پیام به شب شعر …………… این ابیات پاسخ درخواست با محبت دوستان همدل وهمزبان است، برای شب شعری. ……………. ازین شکسته زبان دوست خواسته ست پیام پیـــــــام را چه کند؟ کش دل من است مقام پیام، دوست فرستد به دوست، از ره دور ره میـــــان دو دل را دگر چه جای پیام ؟ به دوســــــتان خردمنــــــد چون پیام دهم؟ کـــه خود […]
چند غزل
آن زمان خوش آن زمان که دلم تنگ ِ تنگ ِ تنگ نبود دل تو نیز چنین ســـنگ ِ ســـنگ ِ ســنگ نبود “بلی” جواب تو بود، آن بلی درنگ نداشـــــت و گفــتنِ ” نه ” ات ایــنگونه بی درنــگ نبود بر آتشـــــــــــم تو نشــــاندی چنین وگرنه مرا گمــان قهـــر نبـــود و زبــــان جـــنــگ نـبود به حضـــرت تو […]